ฉวย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ฉวย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงchǔai
ราชบัณฑิตยสภาchuai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕʰua̯j˩˩˦/

คำกริยา[แก้ไข]

ฉวย (คำอาการนาม การฉวย)

  1. คว้า จับ หรือหยิบเอาโดยเร็ว

คำสันธาน[แก้ไข]

ฉวย

  1. ถ้า, แม้

ภาษาปักษ์ใต้[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ฉวย (คำอาการนาม ก่านฉวย)

  1. ช่วย

อ้างอิง[แก้ไข]

  • ฉวย” ใน Central Southern Thai Dictionary (Kaewkhao, Uthai และ Kiatboonyarit, Tawan: ประเทศไทย: US Peace Corps 1986), หน้าที่ 9