ข้ามไปเนื้อหา

ชักแม่น้ำทั้งห้า

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]
ชูชกทูลขอพระโอรสและพระธิดาของพระเวสสันดรมาเป็นทาส

รากศัพท์

[แก้ไข]

ชัก + แม่น้ำ + ทั้ง + ห้า

มีที่มาจากเรื่อง มหาเวสสันดรชาดก ซึ่งขอทานนามว่าชูชกหว่านล้อมพระเวสสันดรให้ยกพระโอรสและพระธิดามาเป็นทาสของตน ด้วยการกล่าวอ้างเรื่องราวยืดยาวเกี่ยวกับแม่น้ำห้าสาย คือคงคา ยมุนา อจิรวดี สรภู และมหิ แล้วเปรียบกับความพระทัยกว้างของพระเวสสันดร[1]

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์ชัก-แม่-น้าม-ทั้ง-ฮ่า
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงchák-mɛ̂ɛ-náam-táng-hâa
ราชบัณฑิตยสภาchak-mae-nam-thang-ha
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕʰak̚˦˥.mɛː˥˩.naːm˦˥.tʰaŋ˦˥.haː˥˩/(สัมผัส)

คำกริยา

[แก้ไข]

ชักแม่น้ำทั้งห้า

  1. พูดจาหว่านล้อมยกเหตุผลต่าง ๆ เพื่อโน้มน้าวให้ได้สิ่งที่ประสงค์
    เถ้าก็พูดจาหว่านล้อมด้วยคำยอ ชักเอาแม่น้ำทั้งห้าเข้ามาล่อ
    (ม. ร่ายยาว กุมาร)

ดูเพิ่ม

[แก้ไข]

อ้างอิง

[แก้ไข]
  1. ศักดิ์ศรี แย้มนัดดา (2544), สำนวนไทยที่มาจากวรรณคดี (in ไทย), 2nd edition, กรุงเทพฯ: คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, →ISBN, page 45.