ข้ามไปเนื้อหา

ตวง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: ตีวง

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

แผลงมาจากเขมร ដង (ฎง) [ดอง]; ร่วมเชื้อสายกับลาว ຕວງ (ตวง)

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์ตวง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdtuuang
ราชบัณฑิตยสภาtuang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tua̯ŋ˧/(สัมผัส)

คำกริยา

[แก้ไข]

ตวง (คำอาการนาม การตวง)

  1. ตักด้วยภาชนะต่าง ๆ เพื่อให้รู้จำนวนหรือปริมาณ
  2. (โบราณ) นับ, กะ, ประมาณ, ทำให้เต็ม
    ช่วยมันตวงเป็นบ้านเป็นเมือง
    (จารึกสยาม)