เช้า

ดูเพิ่ม: เชา และ เช่า

ภาษาไทย

รากศัพท์ 1

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ɟawꟲ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ເຊົ້າ (เซ็้า), ไทลื้อ ᦋᧁᧉ (เช้า), ไทดำ ꪹꪋ꫁ꪱ (เจฺ้า), ไทขาว ꪹꪋꪱꫂ, ไทใหญ่ ၸဝ်ႉ (จ๎ว), พ่าเก ꩡ︀ွ် (เจา), อาหม 𑜋𑜈𑜫 (ฉว์), 𑜋𑜨𑜧 (ฉอ̂ว์) หรือ 𑜋𑜨𑜧𑜈𑜫 (ฉอ̂ว์ว์), จ้วง caeux; เทียบเวียดนาม chào (จ่าว)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ช้าว
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	cháao
	ราชบัณฑิตยสภา	chao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/t͡ɕʰaːw˦˥/(สัมผัส)

คำนาม

เช้า

1. เวลาระหว่างรุ่งสว่างกับสาย
2. เวลาตั้งแต่รุ่งสว่างถึงเที่ยง

คำคุณศัพท์

เช้า

1. ที่อยู่ในช่วงเวลาตั้งแต่รุ่งสว่างถึงเที่ยง

   รอบเช้า

   ผลัดเช้า

คำกริยาวิเศษณ์

เช้า

1. เร็วกว่าเวลาที่กำหนดในระหว่างรุ่งสว่างกับสาย

   มาแต่เช้า

2. ก่อนเวลาที่กำหนด, ไม่สาย

รากศัพท์ 2

เทียบจ้วงแบบจั่วเจียง caeux (เช้า, “กระเช้า”) (Ningming)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		เช้า
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	cháo
	ราชบัณฑิตยสภา	chao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/t͡ɕʰaw˦˥/(สัมผัส)

คำนาม

เช้า

1. (โบราณ) กระเช้า

   ครั้นเช้าก็หิ้วเช้า

   (ม. คำหลวง มัทรี)