ข้ามไปเนื้อหา

ทุติยสุรทิน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

ยืมมาจากภาษาบาลี ทุติย (ที่สอง) + สูร (ดวงอาทิตย์) + ทิน (วัน)

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์ทุ-ติ-ยะ-สุ-ระ-ทิน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงtú-dtì-yá-sù-rá-tin
ราชบัณฑิตยสภาthu-ti-ya-su-ra-thin
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tʰu˦˥.ti˨˩.ja˦˥.su˨˩.ra˦˥.tʰin˧/(สัมผัส)

คำนาม

[แก้ไข]

ทุติยสุรทิน

  1. (ภาษาหนังสือ) วันที่ 2 แห่งเดือนทางสุริยคติ