ทุติยสุรทิน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาบาลี ทุติย (ที่สอง) + สูร (ดวงอาทิตย์) + ทิน (วัน)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ทุ-ติ-ยะ-สุ-ระ-ทิน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงtú-dtì-yá-sù-rá-tin
ราชบัณฑิตยสภาthu-ti-ya-su-ra-thin
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tʰu˦˥.ti˨˩.ja˦˥.su˨˩.ra˦˥.tʰin˧/

คำนาม[แก้ไข]

ทุติยสุรทิน

  1. (ภาษาหนังสือ) วันที่ 2 แห่งเดือนทางสุริยคติ