ประทีป

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต प्रदीप (ปฺรทีป) < ภาษาบาลี ปทีป

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ประทีป

  1. ไฟที่มีเปลวสว่าง (หมายเอาตะเกียง ไฟเทียน เป็นต้น)
  2. ตะเกียง, โคม

ดูเพิ่ม[แก้ไข]