โอรส

ภาษาไทย

ยืมมาจากบาลี โอรส (“ผู้เกิดแต่อก”) รูปแผลงของ อุรส; เทียบสันสกฤต औरस (เอารส)

การแบ่งพยางค์		โอ-รด
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	oo-rót
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	o-rot
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/ʔoː˧.rot̚˦˥/^{(สัมผัส)}

โอรส

ราชาศัพท์ว่า พระราชโอรส หรือ พระโอรส

เขียนด้วยอักษรอื่น

อุร +‎ ณ (“แทนศัพท์ อตฺถิ”) หรือ อุร +‎ สฺ +‎ ณ (“แทนศัพท์ อตฺถิ”) หรือ อุรสฺ +‎ ณ (“แทนศัพท์ อตฺถิ”). โอรส เป็นตทัสสัตถิตัทธิต

โอรส ช.

ตารางการผันรูปของ "โอรส" (เพศชาย)

การก \ พจน์	เอกพจน์	พหูพจน์
กรรตุการก (ปฐมา)	โอรโส	โอรสา
กรรมการก (ทุติยา)	โอรสํ	โอรเส
กรณการก (ตติยา)	โอรเสน	โอรเสหิ หรือ โอรเสภิ
สัมปทานการก (จตุตถี)	โอรสสฺส หรือ โอรสาย หรือ โอรสตฺถํ	โอรสานํ
อปาทานการก (ปัญจมี)	โอรสสฺมา หรือ โอรสมฺหา หรือ โอรสา	โอรเสหิ หรือ โอรเสภิ
สัมพันธการก (ฉัฏฐี)	โอรสสฺส	โอรสานํ
อธิกรณการก (สัตตมี)	โอรสสฺมิํ หรือ โอรสมฺหิ หรือ โอรเส	โอรเสสุ
สัมโพธนการก (อาลปนะ)	โอรส	โอรสา