มหา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ มะ-หา ม̄ะ-หา
สัทอักษรสากล /ma˦˥.haː˩˩˦/ /ma˧.haː˩˩˦/

คำคุณศัพท์[แก้]

มหา

  1. ใหญ่, ยิ่งใหญ่

การใช้[แก้]

  • มักใช้เป็นส่วนหน้าของสมาส
  • บางครั้งลดรูปเป็น มห

คำเกี่ยวข้อง[แก้]

คำแปลภาษาอื่น[แก้]

คำนาม[แก้]

มหา

  1. (ศาสนาพุทธ) สมณศักดิ์ที่ใช้นำหน้าชื่อภิกษุผู้ที่สอบไล่ได้ตั้งแต่เปรียญธรรม 3 ประโยคขึ้นไป

คำสลับอักษร[แก้]