มหา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาเขมร មហា (มหา), จากภาษาบาลี มหา

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์มะ-หาม̄ะ-หา[เสียงสมาส]
มะ-หา-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmá-hǎama-hǎamá-hǎa-
ราชบัณฑิตยสภาma-hama-hama-ha-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ma˦˥.haː˩˩˦//ma˧.haː˩˩˦//ma˦˥.haː˩˩˦./

อุปสรรค[แก้ไข]

มหา

  1. ใหญ่, ยิ่งใหญ่

การใช้[แก้ไข]

  • มักใช้เป็นส่วนหน้าของสมาส
  • บางครั้งลดรูปเป็น มห

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

มหา

  1. (ศาสนาพุทธ) สมณศักดิ์ที่ใช้นำหน้าชื่อภิกษุผู้ที่สอบไล่ได้ตั้งแต่เปรียญธรรม 3 ประโยคขึ้นไป

คำสลับอักษร[แก้ไข]