ราชทินนาม

ภาษาไทย

รากศัพท์

ราช +‎ ทิน +‎ นาม

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ราด-ชะ-ทิน-นะ-นาม
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	râat-chá-tin-ná-naam
	ราชบัณฑิตยสภา	rat-cha-thin-na-nam
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/raːt̚˥˩.t͡ɕʰa˦˥.tʰin˧.na˦˥.naːm˧/(สัมผัส)

คำนาม

ราชทินนาม

1. ชื่อพระราชทานที่ตั้งกำกับยศหรือบรรดาศักดิ์แก่ขุนนาง เช่น เจ้าพระยายมราช เจ้าพระยาเป็นยศ ยมราชเป็นราชทินนาม หรือกำกับสมณศักดิ์แก่พระสงฆ์ เช่น สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ สมเด็จเป็นสมณศักดิ์ พระพุทธโฆษาจารย์เป็นราชทินนาม