ลือ
ภาษาไทย
[แก้ไข]รูปแบบอื่น
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ร่วมเชื้อสายกับลาว ລື (ลื), คำเมือง ᩃᩨ (ลื), เขิน ᩃᩨ (ลื), ไทลื้อ ᦟᦹ (ลื), ไทใหญ่ လိုဝ်း (ลึ๊ว)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ลือ | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | lʉʉ |
| ราชบัณฑิตยสภา | lue | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /lɯː˧/(สัมผัส) | |
| คำพ้องเสียง | ฦๅ | |
คำกริยา
[แก้ไข]ลือ (คำอาการนาม การลือ)
ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]- (เชียงใหม่) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /lɯː˧˧/
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]คำสันธาน
[แก้ไข]ลือ
- รูปแบบอื่นของ ᩁᩂ (รฤ)
คำอนุภาค
[แก้ไข]ลือ
- รูปแบบอื่นของ ᩁᩂ (รฤ)
คำสรรพนาม
[แก้ไข]ลือ
- รูปแบบอื่นของ ᩁᩂ (รฤ)
รากศัพท์ 2
[แก้ไข]คำกริยา
[แก้ไข]หมวดหมู่:
- สัมผัส:ภาษาไทย/ɯː
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีคำพ้องเสียง
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำกริยาภาษาไทย
- คำอกรรมกริยาภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาคำเมือง
- คำสันธานภาษาคำเมือง
- คำสันธานภาษาคำเมืองในอักษรไทย
- คำอนุภาคภาษาคำเมือง
- คำอนุภาคภาษาคำเมืองในอักษรไทย
- คำสรรพนามภาษาคำเมือง
- คำสรรพนามภาษาคำเมืองในอักษรไทย
- คำกริยาภาษาคำเมือง
- คำกริยาภาษาคำเมืองในอักษรไทย
- คำอกรรมกริยาภาษาคำเมือง
- คำสกรรมกริยาภาษาคำเมือง