ลูบ
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]Inherited from ไทดั้งเดิม *C̬.luːpᴰ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ລູບ (ลูบ), คำเมือง ᩃᩪᨷ (ลูบ), ไทใหญ่ လုပ်ႈ (ลุ้ป), อาหม 𑜎𑜤𑜆𑜫 (ลุป์), จ้วงแบบจั่วเจียง lub, จ้วง rub
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ลูบ | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | lûup |
| ราชบัณฑิตยสภา | lup | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /luːp̚˥˩/(สัมผัส) | |
คำกริยา
[แก้ไข]ลูบ (คำอาการนาม การลูบ)