ลับ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ลับ
สัทอักษรสากล /lap̚˦˥/
คำพ้องเสียง

รากศัพท์ 1[แก้]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ລັບ(ลับ), ภาษาไทใหญ่ လပ်ႉ(ลั๋ป), ภาษาอาหม 𑜎𑜆𑜫(ลป์)

คำกริยา[แก้]

ลับ (คำอาการนาม การลับ)

  1. ถูให้คม
    ลับมีด

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาเขมรเก่ายุคอังกอร์ lap ~ lapp ~ *lāp; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ລັບ(ลับ), ภาษาไทใหญ่ လပ်ႉ(ลั๋ป), ภาษาอาหม 𑜎𑜆𑜫(ลป์), ภาษาเขมร លាប់(ลาบ̍)

คำคุณศัพท์[แก้]

ลับ (คำอาการนาม ความลับ)

  1. ที่อยู่ในที่พ้นตา, ที่อยู่ในที่ซึ่งแลไม่เห็น
    ที่ลับ
    ประตูลับ
    หายลับ
  2. ที่ปกปิดหรือควรปกปิด
    ความลับ
    หนังสือลับ
    ห้องลับ
  3. มีสิ่งใดสิ่งหนึ่งบังอยู่
    ของอยู่ลับฝา
    พระอาทิตย์ลับเหลี่ยมเขา