บัง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์บัง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbang
ราชบัณฑิตยสภาbang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/baŋ˧/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาเขมร បាំង (บำง); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ບັງ (บัง)

คำกริยา[แก้ไข]

บัง (คำอาการนาม การบัง)

  1. กัน กั้น หรือปิดไม่ให้เห็น ไม่ให้ผ่าน ไม่ให้โดน
    บังแดด
    บังฝน
    บังลม
    ยืนบัง
ดูเพิ่ม[แก้ไข]

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษามาเลย์ abang (พี่ชาย)

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

บัง (คำอาการนาม การบัง)

  1. คำเรียกชายผู้มีเชื้อสายแขกมลายูหรือแขกอินเดีย

ภาษาทะวืง[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาเวียตติกดั้งเดิม *t-ɓaŋ, จากภาษามอญ-เขมรดั้งเดิม *t₁ɓaŋ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาเวียดนาม măng (มัง), ภาษาเหมื่อง băng, ภาษาเขมร ទំពាំង (ทํพำง), ภาษาบะห์นัร tơ'băng, ภาษาMang ɓaŋ⁶, ภาษามอญ တ္ၜၚ် (ตฺบง์)

คำนาม[แก้ไข]

บัง

  1. หน่อไม้