สติ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาบาลี สติ

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์สะ-ติ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsà-dtì
ราชบัณฑิตยสภาsa-ti
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sa˨˩.tiʔ˨˩/()

คำนาม[แก้ไข]

สติ

  1. ความรู้สึก, ความรู้สึกตัว
    ได้สติ
    ฟื้นคืนสติ
    สิ้นสติ
  2. ความรู้สึกผิดชอบ
    มีสติ
    ไร้สติ
  3. ความระลึกได้
    ตั้งสติ
    กำหนดสติ

ภาษาบาลี[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

สรฺ +‎ ติ; จากภาษาสันสกฤต/ภาษาสันสกฤตพระเวท स्मृति (สฺมฺฤติ)

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

สติ ญ.

  1. สติ

การผันรูป[แก้ไข]

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

สติ

  1. อธิกรณการกเอกพจน์เพศชาย/เพศกลางของ สนฺต, ปัจจุบันกาลกรรตุวาจกพาร์ทิซิเพิลของ อตฺถิ (to be)
  2. สัมโพธนาการกเอกพจน์เพศหญิงของ สนฺต, ปัจจุบันกาลกรรตุวาจกพาร์ทิซิเพิลของ อตฺถิ (to be)

คำกริยา[แก้ไข]

สติ

  1. อธิกรณการกเอกพจน์เพศชาย/เพศกลางของ สนฺต, ปัจจุบันกาลกรรตุวาจกพาร์ทิซิเพิลของ อตฺถิ (to be)
  2. สัมโพธนาการกเอกพจน์เพศหญิงของ สนฺต, ปัจจุบันกาลกรรตุวาจกพาร์ทิซิเพิลของ อตฺถิ (to be)