สรรเสริญ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาเขมร សរសើរ (สรเสิร)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์สัน-เสินสัน-ระ-เสิน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsǎn-sə̌ənsǎn-rá-sə̌ən
ราชบัณฑิตยสภาsan-soensan-ra-soen
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/san˩˩˦.sɤːn˩˩˦/()/san˩˩˦.ra˦˥.sɤːn˩˩˦/()

คำกริยา[แก้ไข]

สรรเสริญ (คำอาการนาม การสรรเสริญ หรือ ความสรรเสริญ)

  1. กล่าวคำยกย่อง เชิดชู หรือเทิดทูน, สรเสริญ ก็ใช้
    สรรเสริญพระพุทธคุณ
  2. กล่าวคำชมด้วยความนิยมพอใจ หรือเยินยอคุณความดี
    สรรเสริญคนที่มีความกตัญญูรู้คุณ