หอคำ

ภาษาไทย

หอ (“หอ, วัง”) +‎ คำ (“ทองคำ”); เทียบคำเมือง ᩉᩴᩬᨤᩴᩣ (หํอฅํา), ลาว ຫໍຄຳ (หํคำ), เขิน ᩉᩳᨤᩴᩣ (หอฅํา), ไทลื้อ ᦠᦸᦆᧄ (หอ̂ฅัม), ไทใหญ่ ႁေႃၶမ်း (หอ̂ขั๊ม)

การแบ่งพยางค์		หอ-คำ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	hɔ̌ɔ-kam
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	ho-kham
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/hɔː˩˩˦.kʰam˧/^{(สัมผัส)}

หอคำ