องก์

ภาษาไทย

ยืมมาจากบาลี องฺก หรือสันสกฤต अङ्क ช. (องฺก, “ตอนหนึ่ง ๆ (ในละคร เป็นต้น)”)

การแบ่งพยางค์		อง
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	ong
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	ong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/ʔoŋ˧/^{(สัมผัส)}
คำพ้องเสียง แก้ไข		อง องค์ องศ์

องก์

(ละคร) ตอนหนึ่ง ๆ ในบท ละครหรือการแสดงอื่น ๆ โดยที่แต่ละตอนอาจมีเพียงฉากเดียวหรือหลายฉากก็ได้

(1) ตอนหนึ่ง ๆ ในบทละคร