อุทัย

ภาษาไทย

รากศัพท์

ยืมมาจากสันสกฤต उदय (อุทย) หรือบาลี อุทย

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		อุ-ไท
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	ù-tai
	ราชบัณฑิตยสภา	u-thai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/ʔu˨˩.tʰaj˧/(สัมผัส)

คำนาม

อุทัย

1. การเกิดขึ้น

   สุโขทัย

   การเกิดขึ้นแห่งความสุข

2. การตั้งขึ้น

   อรุโณทัย

   การตั้งขึ้นแห่งอรุณ

หมายเหตุการใช้

เมื่อสนธิเป็นคำท้าย แผลงเป็น โอทัย

คำกริยา

อุทัย

1. เริ่มส่องแสง ในคำว่า อาทิตย์อุทัย

คำวิสามานยนาม

อุทัย

1. (ภาษาปาก) รูปตัดทอนของ อุทัยธานี
2. ชื่ออำเภอหนึ่งในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา