เส้นรอบวง

ภาษาไทย

รากศัพท์

เส้น +‎ รอบ +‎ วง

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์ {ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น}		เซ็่น-รอบ-วง
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	sên-rɔ̂ɔp-wong
	ราชบัณฑิตยสภา	sen-rop-wong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/sen˥˩.rɔːp̚˥˩.woŋ˧/(สัมผัส)

คำนาม

เส้นรอบวง

1. (เรขาคณิต) เส้นโค้งที่เป็นแนวขอบทั้งหมดของรูปวงกลมหรือของวงรี