แข่ง

ดูเพิ่ม: แข็ง และ แข้ง

ภาษาไทย

เทียบจีนยุคกลาง 爭 (MC tsreang); ร่วมเชื้อสายกับลาว ແຂ່ງ (แข่ง), คำเมือง ᨡ᩠ᨿ᩵ᨦ (ข‍ย่ง) หรือ ᨡᩯ᩠᩵ᨦ (แข‍่ง), เขิน ᨡᩮ᩠᩵ᨦ (เข‍่ง), ไทลื้อ ᦵᦀᧂᧈ (เอ่ง), ไทใหญ่ ၶဵင်ႇ (เข่ง)

การแบ่งพยางค์ {ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น}		แข็่ง
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	kɛ̀ng
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	khaeng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/kʰɛŋ˨˩/^{(สัมผัส)}

แข่ง (คำอาการนาม การแข่ง)

ชิงเอาชนะ

แข่ง (คำอาการนาม ก๋ารแข่ง หรือ ก๋านแข่ง)