မွၵ်ႇ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทใหญ่[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทใต้คง ᥛᥩᥐᥱ (ม่อ̂ก)

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

မွၵ်ႇ (ม่อ̂ก)

  1. ดอก

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย บอก, ภาษาคำเมือง ᨷᩬᨠ (บอก), ภาษาลาว ບອກ (บอก), ภาษาไทลื้อ ᦢᦸᧅᧈ (บ่อ̂ก) หรือ ᦢᦸᧅ (บอ̂ก), ภาษาไทดำ ꪚꪮꪀ (บอก), ภาษาไทใต้คง ᥛᥩᥐᥱ (ม่อ̂ก), ภาษาอาหม 𑜈𑜨𑜀𑜫 (บอ̂ก์)

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

မွၵ်ႇ (ม่อ̂ก)

  1. บอก

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ʰmɔːkᴰ¹ᴸ, จากภาษาไทดั้งเดิม *ʰmoːkᴰ, จากภาษาจีนเก่า (OC *moɡs, *moːŋ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย หมอก, ภาษาลาว ໝອກ (หมอก), ภาษาไทลื้อ ᦖᦸᧅᧈ (หฺม่อ̂ก), ภาษาไทใต้คง ᥛᥩᥐᥱ (ม่อ̂ก), ภาษาอาหม 𑜉𑜨𑜀𑜫 (มอ̂ก์), ภาษาจ้วง mok, ภาษาจ้วงแบบหนง moag หรือ mog, ภาษาแสก ม̄อก

คำนาม[แก้ไข]

မွၵ်ႇ (ม่อ̂ก)

  1. หมอก

รากศัพท์ 4[แก้ไข]

จากภาษามอญ-เขมรดั้งเดิม *muuk ~ muək, จากภาษาจีนเก่า (OC *muːɡs); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย หมวก, ภาษาลาว ໝວກ (หมวก), ภาษาเขมร មួក (มัวก), ภาษามอญ ဒမှော် (ทมฺเหา์)

คำนาม[แก้ไข]

မွၵ်ႇ (ม่อ̂ก)

  1. หมวก