bellus

ภาษาละติน

รากศัพท์

สืบทอดจากละตินเก่า *duenelos, ตัวบอกความเล็กของ duonus (ซึ่งกลายไปเป็น bonus (โบนุซ))

การออกเสียง

• (คลาสสิก) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [ˈbɛl.lʊs]
• (คริสตจักร) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [ˈbɛl.lus]

• เสียง (Classical):

  (file)

คำคุณศัพท์

bellus (เบลลุซ) (เพศหญิง bella, เพศกลาง bellum, คำกริยาวิเศษณ์ bellē); first/second-declension คำคุณศัพท์

1. สวย, หล่อ
2. น่ารื่นรมย์, สวยงาม

หมายเหตุการใช้

คำศัพท์คลาสสิกที่พบบ่อยที่สุดสำหรับความหมาย "สวยงาม" คือ pulcher (ปุลเคร์) และ formosus (โฟร์โมซุซ).

การผันรูป

First/second-declension คำคุณศัพท์.

	เอกพจน์				พหูพจน์
	เพศชาย	เพศหญิง	เพศกลาง		เพศชาย	เพศหญิง	เพศกลาง
กรรตุการก	bellus (เบลลุซ)	bella (เบลลา)	bellum (เบลลุม)		bellī (เบลลี̄)	bellae (เบลลาเอ)	bella (เบลลา)
สัมพันธการก	bellī (เบลลี̄)	bellae (เบลลาเอ)	bellī (เบลลี̄)		bellōrum (เบลโล̄รุม)	bellārum (เบลล̄ารุม)	bellōrum (เบลโล̄รุม)
สัมปทานการก	bellō (เบลโล̄)	bellae (เบลลาเอ)	bellō (เบลโล̄)		bellīs (เบลลี̄ซ)
กรรมการก	bellum (เบลลุม)	bellam (เบลลัม)	bellum (เบลลุม)		bellōs (เบลโล̄ซ)	bellās (เบลล̄าซ)	bella (เบลลา)
อปาทานการก	bellō (เบลโล̄)	bellā (เบลล̄า)	bellō (เบลโล̄)		bellīs (เบลลี̄ซ)
สัมโพธนการก	belle (เบลเล)	bella (เบลลา)	bellum (เบลลุม)		bellī (เบลลี̄)	bellae (เบลลาเอ)	bella (เบลลา)

คำพ้องความ

• (beautiful, pretty): pulcher (ปุลเคร์)
• (pleasant, agreeable): iūcundus (ยู̄กุนดุซ)

คำสืบทอด

• อัสตูเรียส: bellu
• กาตาลา: bell
• แดลเมเชีย: bial
• ฟร็องโก-พรอว็องส์: bél
• ฝรั่งเศสเก่า: bel, biau
  • ฝรั่งเศส: beau
  • นอร์มัน: bel, biau
• ฟรียูลี: biel
• กาลิเซีย: belo
• อิสเตรีย: biel, bielo
• อิตาลี: bello
• ลีกูเรีย: bèllo
• Mozarabic: بَالْ (bel), בּהל (bel),بَالّه (bello), בּהללו (bello)
• นอร์มัน: bieau

• อุตซิตา: bèll, bèl, bèu
• โปรตุเกส: belo
• โรมานช์: bel, bi
• ซาร์ดิเนีย: bedhu, bellu
• ซิซิลี: beḍḍu
• สเปน: bello (เบโยฺ)
• เวเนโต: beło
• วัลลูน: bea

ดูเพิ่ม

• bellum (เบลลุม)

อ้างอิง

• “bellus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
• (deprecated template usage) “bellus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
• “bellus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
• Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book‎, London: Macmillan and Co.
  • (ambiguous) to threaten some one with death, crucifixion, torture, war: minitari (minari) alicui mortem, crucem et tormenta, bellum
    
  • (ambiguous) to threaten war, carnage: denuntiare bellum, caedem (Sest. 20. 46)
    
  • (ambiguous) a religious war: bellum pro religionibus susceptum
    
  • (ambiguous) men exempt from service owing to age: qui per aetatem arma ferre non possunt or aetate ad bellum inutiles
    
  • (ambiguous) to charge some one with the conduct of a war: praeficere aliquem bello gerendo
    
  • (ambiguous) the command-in-chief: summa belli, imperii (B. G. 2. 4. 7)
    
  • (ambiguous) to make preparations for war: bellum parare
    
  • (ambiguous) preparations for war; war-material: apparatus (rare in plur.) belli
    
  • (ambiguous) to make formal declaration of war: bellum indīcere, denuntiare
    
  • (ambiguous) a regular, formal war: bellum iustum (pium)
    
  • (ambiguous) a civil war: bellum intestinum, domesticum (opp. bellum externum)
    
  • (ambiguous) to cause a war: bellum facere, movere, excitare
    
  • (ambiguous) to kindle a war: bellum conflare (Fam. 5. 2. 8)
    
  • (ambiguous) to meditate war: bellum moliri
    
  • (ambiguous) to commence hostilities: bellum incipere, belli initium facere (B. G. 7. 1. 5)
    
  • (ambiguous) to interfere in a war: bello se interponere (Liv. 35. 48)
    
  • (ambiguous) to be involved in a war: bello implicari
    
  • (ambiguous) to begin a war with some one: bellum cum aliquo inire
    
  • (ambiguous) a war is imminent: bellum impendet, imminet, instat
    
  • (ambiguous) war breaks out: bellum oritur, exardescit
    
  • (ambiguous) everywhere the torch of war is flaming: omnia bello flagrant or ardent (Fam. 4. 1. 2)
    
  • (ambiguous) to make war on a person: bellum gerere cum aliquo
    
  • (ambiguous) to wage war in conjunction with some one: bellum coniungere (Imp. Pomp. 9. 26)
    
  • (ambiguous) to protract, prolong a war: bellum ducere, trahere, extrahere
    
  • (ambiguous) to carry on a war energetically: omni studio in (ad) bellum incumbere
    
  • (ambiguous) to invade: bellum inferre alicui (Att. 9. 1. 3)
    
  • (ambiguous) to be the aggressor in a war; to act on the offensive: bellum or arma ultro inferre
    
  • (ambiguous) to act on the defensive: bellum (inlatum) defendere
    
  • (ambiguous) to go to war, commence a campaign: proficisci ad bellum, in expeditionem (Sall. Iug. 103)
    
  • (ambiguous) to send to the war: mittere ad bellum
    
  • (ambiguous) to have the control of the war: bellum administrare
    
  • (ambiguous) to harass with war: bello persequi aliquem, lacessere
    
  • (ambiguous) to put an end to war: belli finem facere, bellum finire
    
  • (ambiguous) to terminate a war (by force of arms and defeat of one's opponents): bellum conficere, perficere
    
  • (ambiguous) to terminate a war (by a treaty, etc.: bellum componere (Fam. 10. 33)
    
  • (ambiguous) to transfer the seat of war elsewhere: bellum transferre alio, in...
    
  • (ambiguous) the seat of war, theatre of operations: belli sedes (Liv. 4. 31)
    
  • (ambiguous) to change one's tactics: rationem belli gerendi mutare (Liv. 32. 31)
    
  • (ambiguous) to triumph over some one: triumphare de aliquo (ex bellis)
    
• De Vaan, Michiel (2008), Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 7), Leiden, Boston: Brill, →ISBN