bellus

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาละติน[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาละตินเก่า *duenelos, จุลนามของ duonus (ซึ่งไปเป็น bonus).

การออกเสียง[แก้ไข]

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

bellus (หญิง bella, กลาง bellum, กริยาวิเศษณ์ bellē); คำคุณศัพท์การผันที่หนึ่ง/สอง

  1. สวย, หล่อ
  2. น่ารื่นรมย์, สวยงาม

การใช้[แก้ไข]

คำศัพท์คลาสสิกที่พบบ่อยที่สุดสำหรับความหมาย "สวยงาม" คือ pulcher และ formosus.

การผันรูป[แก้ไข]

คำคุณศัพท์การผันที่หนึ่ง/สอง

จำนวน เอกพจน์ พหูพจน์
การก / เพศ ชาย หญิง กลาง ชาย หญิง กลาง
กรรตุการก
(nominative)
bellus bella bellum bellī bellae bella
สัมพันธการก
(genitive)
bellī bellae bellī bellōrum bellārum bellōrum
สัมปทานการก
(dative)
bellō bellō bellīs
กรรมการก
(accusative)
bellum bellam bellum bellōs bellās bella
อปาทานการก
(ablative)
bellō bellā bellō bellīs
สัมโพธนาการก
(vocative)
belle bella bellum bellī bellae bella

คำพ้องความ[แก้ไข]

คำสืบทอด[แก้ไข]

  • อัสตูเรียส: bellu
  • คาตาลัน: bell
  • แดลเมเชีย: bial
  • ฟร็องโก-พรอว็องส์: bél
  • ฝรั่งเศสเก่า: bel, biau
    • ฝรั่งเศส: beau
    • นอร์มัน: bel, biau
  • ฟรียูลี: biel
  • กาลิเซีย: belo
  • Istriot: biel, bielo
  • อิตาลี: bello
  • ลีกูเรีย: bèllo
  • Mozarabic: بَالْ(bel), בּהל(bel),بَالّه(bello), בּהללו(bello)
  • นอร์มัน: bieau

ดูเพิ่ม[แก้ไข]

อ้างอิง[แก้ไข]