bell

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: Bell

ภาษาอังกฤษ[แก้ไข]

A large bell
A bicycle bell
วิกิพีเดียภาษาอังกฤษมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia en
วิกิพีเดียภาษาอังกฤษมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia en

การออกเสียง[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาอังกฤษกลาง belle, จากภาษาอังกฤษเก่า belle (bell), จากภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิม *bellǭ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาฟรีเชียตะวันตก belle, bel, ภาษาดัตช์ bel, ภาษาเยอรมันต่ำ Belle, Bel, ภาษาเดนมาร์ก bjelde, ภาษาสวีเดน bjällra, ภาษานอร์เวย์ bjelle, ภาษาไอซ์แลนด์ bjalla.

คำนาม[แก้ไข]

bell (พหูพจน์ bells)

  1. ระฆัง, กระดิ่ง
    • 1848, Edgar Allan Poe, "The Bells"
      HEAR the sledges with the bells
      Silver bells!
      What a world of merriment their melody foretells!
  2. เสียงระฆัง
    • 2011 ธันวาคม 18, Ben Dirs, “Carl Froch outclassed by dazzling Andre Ward”, in BBC Sport[1]:
      Referee Steve Smoger was an almost invisible presence in the ring as both men went at it, although he did have a word with Froch when he landed with a shot after the bell at the end of the eighth.
      (กรุณาเพิ่มคำแปลของวลีหรือประโยคตัวอย่างนี้)
  3. (chiefly บริเตน, ไม่ทางการ) การโทรศัพท์
    I’ll give you a bell later.
  4. กริ่ง, ออด
  5. (ดนตรี) The flared end of a brass or woodwind instrument.
  6. (nautical) Any of a series of strokes on a bell (or similar), struck every half hour to indicate the time (within a four hour watch)
  7. The flared end of a pipe, designed to mate with a narrow spigot.
  8. (การคอมพิวเตอร์) อักขระเบลล์ (ทำให้คอมพิวเตอร์เกิดเสียงตู๊ด 1 ครั้ง)
  9. วัตถุอื่นที่มีรูปร่างคล้ายระฆัง
  10. (สถาปัตย์) The part of the capital of a column included between the abacus and neck molding; also used for the naked core of nearly cylindrical shape, assumed to exist within the leafage of a capital.
  11. กระดิ่งจักรยาน
  12. (สกอตแลนด์, โบราณ) ฟอง
    • 1828, James Hogg, Mary Burnet
      He swam to the place where Mary disappeared but there was neither boil nor gurgle on the water, nor even a bell of departing breath, to mark the place where his beloved had sunk.
คำพ้องความ[แก้ไข]
คำลูกกลุ่ม[แก้ไข]
Meronyms[แก้ไข]
Holonyms[แก้ไข]
Coordinate terms[แก้ไข]
คำประสม[แก้ไข]
คำสืบทอด[แก้ไข]
  • ฮินดีแบบฟีจี: belo
  • ญี่ปุ่น: ベル (beru)
  • เกาหลี: (bel)
ดูเพิ่ม[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

bell (ปัจจุบันกาล สามัญ เอกพจน์ บุรุษที่สาม bells, ปัจจุบันกาล พาร์ทิซิเพิล belling, อดีตกาล สามัญ และ อดีตกาล พาร์ทิซิเพิล belled)

  1. (สกรรม) ติดระฆังหรือกระดิ่ง
    Who will bell the cat?
  2. (สกรรม) To shape so that it flares out like a bell.
    to bell a tube
  3. (สแลง, สกรรม) โทรศัพท์
    • 2006, Dominic Lavin, Last Seen in Bangkok:
      "Vinny, you tosser, it's Keith. I thought you were back today. I'm in town. Bell us on the mobile.
      (กรุณาเพิ่มคำแปลของวลีหรือประโยคตัวอย่างนี้)
  4. (อกรรม) To develop bells or corollas; to take the form of a bell; to blossom.
    Hops bell.
ดูเพิ่ม[แก้ไข]

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาอังกฤษกลาง bellen, จากภาษาอังกฤษเก่า bellan (to bellow; make a hollow noise; roar; bark; grunt), จากภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิม *bellaną (to sound; roar; bark), จากภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *bʰel- (to sound; roar; bark); ร่วมเชื้อสายกับภาษาสกอต bell (to shout; speak loudly), ภาษาดัตช์ bellen (to bark), ภาษาGerman Low German bellen (to ring), ภาษาเยอรมัน bellen (to bark), ภาษาสวีเดน böla (to low; bellow; roar).

คำกริยา[แก้ไข]

bell (ปัจจุบันกาล สามัญ เอกพจน์ บุรุษที่สาม bells, ปัจจุบันกาล พาร์ทิซิเพิล belling, อดีตกาล สามัญ และ อดีตกาล พาร์ทิซิเพิล belled)

  1. (อกรรม) To bellow or roar.
    • 1774, Oliver Goldsmith, A History of the Earth, and Animated Nature:
      This animal is said to harbour in the place where he resides. When he cries, he is said to bell; the print of his hoof is called the slot; his tail is called the single; his excrement the fumet; his horns are called his head [...].
      (กรุณาเพิ่มคำแปลของวลีหรือประโยคตัวอย่างนี้)
    • แม่แบบ:RQ:Kipling Jungle Book
      As the dawn was breaking the Sambhur belled / Once, twice and again!
    • 1872, Robert Browning, Fifine at the Fair:
      You acted part so well, went alɬ-fours upon earth / The live-long day, brayed, belled.
    • 1955, William Golding, The Inheritors, Faber and Faber 2005, page 128:
      Then, incredibly, a rutting stag belled by the trunks.
  2. (สกรรม) To utter in a loud manner; to thunder forth.
คำประสม[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

bell (พหูพจน์ bells)

  1. The bellow or bay of certain animals, such as a hound on the hunt or a stag in rut.