กินน้ำพริกถ้วยเดียว

ภาษาไทย

รากศัพท์

กิน +‎ น้ำพริก +‎ ถ้วย +‎ เดียว

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		กิน-น้ำ-พฺริก-ท่วย-เดียว
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	gin-nám-prík-tûai-diao
	ราชบัณฑิตยสภา	kin-nam-phrik-thuai-diao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/kin˧.nam˦˥.pʰrik̚˦˥.tʰua̯j˥˩.dia̯w˧/(สัมผัส)

คำกริยา

กินน้ำพริกถ้วยเดียว

1. (สำนวน) อยู่กับเมียคนเดียว