คาว

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɣaːwᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຄາວ (คาว), ภาษาไทลื้อ ᦆᦱᧁ (ฅาว), ภาษาไทใหญ่ ၶႅဝ်း (แข๊ว), ภาษาไทใต้คง ᥑᥦᥝᥰ (แฃ๊ว) หรือ ᥔᥦᥝᥰ (แส๊ว), ภาษาแสก กฺ๊าว; เทียบภาษาไหลดั้งเดิม *kʰaːw

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์คาว
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkaao
ราชบัณฑิตยสภาkhao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰaːw˧/()

คำนาม[แก้ไข]

คาว

  1. กลิ่นเหม็นอย่างหนึ่งอย่างกลิ่นปลาสดเนื้อสด
  2. โดยปริยายหมายถึงความเสื่อมเสีย ความมัวหมอง มลทิน
    ราคีคาว
    คนนั้นยังมีคาว
  3. เรียกกับข้าวว่า ของคาว, คู่กับ ขนม ว่า ของหวาน