คาว

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รูปแบบอื่น[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɣaːwᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຄາວ (คาว), ภาษาแสก กฺ๊าว

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ คาว
สัทอักษรสากล /kʰaːw˧/

คำนาม[แก้]

คาว

  1. กลิ่นเหม็นอย่างหนึ่งอย่างกลิ่นปลาสดเนื้อสด
  2. โดยปริยายหมายถึงความเสื่อมเสีย ความมัวหมอง มลทิน
    ราคีคาว
    คนนั้นยังมีคาว
  3. เรียกกับข้าวว่า ของคาว, คู่กับ ขนม ว่า ของหวาน