คีบ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาจีนยุคกลาง (MC ɦep̚)[1]; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຄີບ (คีบ), ภาษาคำเมือง ᨣᩦ᩠ᨷ (คีบ), ภาษาเขิน ᨣᩦ᩠ᨷ (คีบ), ภาษาไทลื้อ ᦅᦲᧇ (คีบ), ภาษาไทใหญ่ ၵိပ်ႈ (กิ้ป)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์คีบ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkîip
ราชบัณฑิตยสภาkhip
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰiːp̚˥˩/()

คำกริยา[แก้ไข]

คีบ (คำอาการนาม การคีบ)

  1. หนีบให้อยู่ด้วยปลายง่าม เช่น ของคีมหรือปลายไม้ 2 อัน
    ใช้ตะเกียบคีบของกิน

อ้างอิง[แก้ไข]

  1. Pittayaporn, P. (2014). Layers of Chinese loanwords in proto-southwestern Tai as evidence for the dating of the spread of southwestern Tai. Manusya J Humanit, 20, 47-68.