ข้ามไปเนื้อหา

มั่น

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์มั่น
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmân
ราชบัณฑิตยสภาman
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/man˥˩/(สัมผัส)
คำพ้องเสียงหมั้น

รากศัพท์ 1

[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉ᩠ᨾᩢ᩶ᩁ (หมั้ร), ภาษาลาว ໝັ້ນ (หมั้น), ภาษาไทลื้อ ᦖᧃᧉ (หฺมั้น), ภาษาไทใหญ่ မၼ်ႈ (มั้น), ภาษาพ่าเก မꩫ် (มน์), ภาษาอาหม 𑜉𑜃𑜫 (มน์) , ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง maenq (หมั่น-แน่น ไม่สั่น)

รูปแบบอื่น

[แก้ไข]

คำคุณศัพท์

[แก้ไข]

มั่น (คำอาการนาม ความมั่น)

  1. แน่, แน่นอน
    ใจมั่น
  2. แน่น, ไม่เคลื่อนจากที่
    จับให้มั่น
คำประสม
[แก้ไข]

รากศัพท์ 2

[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับ ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง maenj (หมั้น-มั่นใจในตนเองมาก เชื่อมาก)

ตัดมาจาก มั่นใจ

คำกริยา

[แก้ไข]

มั่น (คำอาการนาม การมั่น)

  1. มั่นใจในตนเอง
    ถึงจะนุ่งกางเกงสั้นจู๋ เธอก็มั่น ไม่แคร์สายตาใคร

อ้างอิง

[แก้ไข]