หัก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *t.rakᴰ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉᩢ᩠ᨠ (หัก), ภาษาลาว ຫັກ (หัก), ภาษาไทลื้อ ᦠᧅ (หัก), ภาษาไทใหญ่ ႁၵ်း (หั๊ก), ภาษาอาหม 𑜍𑜀𑜫 (รก์), ภาษาจ้วง raek, ภาษาแสก รั๊ก

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์หัก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงhàk
ราชบัณฑิตยสภาhak
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/hak̚˨˩/

คำกริยา[แก้ไข]

หัก (คำอาการนาม การหัก)

  1. พับงอ, พับงอหรือทำให้พับให้งอเพื่อให้ขาดหรือหลุดออกจากกัน
  2. เอาออกจากจำนวนที่มีอยู่
    หักจำนวนเงิน
  3. ถูกตีอย่างแรงจนงงม่อยไป (ใช้กับไก่)
  4. เลี้ยวอย่างกะทันหัน
    หักหัวเรือ
    หักพวงมาลัย
  5. เรียกแต้มลูกเต๋า 3 ลูก ที่ขึ้นแต้ม 1 2 3 ตามลำดับ ถือว่าเป็นแต้มเลวที่สุด