งอ

ดูเพิ่ม: ง้อ และ ง๊อ

ภาษาไทย

รากศัพท์

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨦᩬᩴ (งอํ), ลาว ງໍ (งํ), ไทลื้อ ᦇᦸ (งอ̂), ไทใหญ่ ငေႃး (ง๊อ̂), อาหม 𑜂𑜦𑜡 (งอ̂), แสก ง๊อ

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		งอ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	ngɔɔ
	ราชบัณฑิตยสภา	ngo
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/ŋɔː˧/(สัมผัส)
คำพ้องเสียง แก้ไข		ง ง.

คำคุณศัพท์

งอ (คำอาการนาม ความงอ)

1. ลักษณะที่มีส่วนปลายหักโค้งเข้าหาตัวมันเองเช่นรูปอย่างขอ
2. เรียกหน้าซึ่งมีสีหน้าแสดงอาการโกรธ ไม่พอใจ หรือไม่ได้อย่างใจ เป็นต้นว่า หน้างอ

คำกริยา

งอ (คำอาการนาม การงอ)

1. (สกรรม) ทำให้มีรูปหรือเป็นเช่นนั้น
2. เรียกอาการของคนที่หัวเราะจนตัวงอว่า หัวเราะงอ

ภาษากฺ๋อง

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /ŋɔ/

เลข

งอ

1. ห้า

ภาษาเลอเวือะตะวันตก

รากศัพท์

สืบทอดจากปะหล่องดั้งเดิม *ŋal

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /ŋɔ/

คำนาม

งอ

1. ไฟ

ภาษาเลอเวือะตะวันออก

รากศัพท์

สืบทอดจากปะหล่องดั้งเดิม *ŋal

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /ŋɔ/

คำนาม

งอ

1. ไฟ