อันธพาล

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาบาลี อนฺธพาล (เขลาดังคนตาบอด) มาจาก อนฺธ (มืด, บอด) + พาล (เขลา, โง่)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์อัน-ทะ-พาน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงan-tá-paan
ราชบัณฑิตยสภาan-tha-phan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ʔan˧.tʰa˦˥.pʰaːn˧/

คำนาม[แก้ไข]

อันธพาล

  1. คนเกะกะระราน