เชียง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ เชียง
สัทอักษรสากล /t͡ɕʰia̯ŋ˧/

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาจีนยุคกลาง (MC d͡ʑiᴇŋ, “เมือง”); ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨩ᩠ᨿᨦ (ชยง), ภาษาลาว ຊຽງ (ซย͢ง), ภาษาไทลื้อ ᦵᦋᧂ (เชง), ภาษาไทใหญ่ ၵဵင်း (เก๊ง)

คำนาม[แก้]

เชียง

  1. คำเรียกเมืองทางภาคพายัพและเหนือขึ้นไป
    เชียงใหม่
    เชียงราย
    เชียงตุง

รากศัพท์ 2[แก้]

คำนาม[แก้]

เชียง

  1. เรียกเครื่องหอมชนิดหนึ่งว่า ชะมดเชียง

รากศัพท์ 3[แก้]

คำนาม[แก้]

เชียง

  1. โกฐเชียง