เสี้ยม

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *siəmᶜ¹; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩈ᩠ᨿ᩶ᨾ (สย้ม), ภาษาเขิน ᩈ᩠ᨿ᩶ᨾ (สย้ม), ภาษาลาว ສ້ຽມ (ส้ย͢ม), ภาษาไทลื้อ ᦵᦉᧄᧉ (เส้ม), ภาษาไทใหญ่ သဵမ်ႈ (เส้ม), ภาษาไทใต้คง ᥔᥥᥛᥲ (เส้ม)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เซี่ยม
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsîiam
ราชบัณฑิตยสภาsiam
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sia̯m˥˩/()

คำกริยา[แก้ไข]

เสี้ยม (คำอาการนาม การเสี้ยม)

  1. ทำให้แหลม
    เสี้ยมไม้
  2. โดยปริยายหมายความว่า ยุแหย่ให้เขาแตกกันหรือทะเลาะกัน

คำประสม[แก้ไข]

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

เสี้ยม (คำอาการนาม ความเสี้ยม)

  1. มีลักษณะค่อนข้างแหลม
    หน้าเสี้ยม
    คางเสี้ยม