ข้ามไปเนื้อหา

แซ่

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: แซ

ภาษาไทย

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์แซ่
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsɛ̂ɛ
ราชบัณฑิตยสภาsae
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sɛː˥˩/(สัมผัส)
คำพ้องเสียงแส้

รากศัพท์ 1

[แก้ไข]

คำกริยาวิเศษณ์

[แก้ไข]

แซ่

  1. มีเสียงอื้ออึงจนฟังไม่ได้ศัพท์
  2. โจษกันแพร่หลาย
ดูเพิ่ม
[แก้ไข]

รากศัพท์ 2

[แก้ไข]

ยืมมาจากแต้จิ๋ว (sên2 แซ่(น์)/เซ่(น์))

คำนาม

[แก้ไข]

แซ่

  1. ชื่อสกุลวงศ์ของจีน

ภาษาอีสาน

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ɟeːᴮ, จากจีนยุคกลาง (MC dzjeH); ร่วมเชื้อสายกับไทย แช่, ลาว ແຊ່ (แซ่), ไทใหญ่ ၸႄႈ (แจ้), อาหม 𑜋𑜦𑜧 (เฉ)

คำกริยา

[แก้ไข]

แซ่ (คำอาการนาม การแซ่)

  1. แช่