ပႄ

ดูเพิ่ม: ပႄႉ

ภาษาไทใหญ่

รากศัพท์

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *pɛːᴬ²; ร่วมเชื้อสายกับไทย แป, เขิน ᨸᩯ (แป), อีสาน แป, ลาว ແປ (แป), ไทลื้อ ᦶᦔ (แป), พ่าเก ပ︀ေ︀ (เป), อาหม 𑜆𑜦𑜧 (เป)

การออกเสียง

• ไอพีเอ^{(อธิบาย)}: /pɛː˨˦/
• เทียบเสียงภาษาไทยโดยประมาณ: ป๋+แ-
• สัมผัส: -ɛː

คำนาม

ပႄ • (แป)

1. ไม้ที่รองรับปลายจันทัน
2. อกไก่หรือคานด้านข้างที่รองรับปลายจันทัน