กติกู

ภาษาไทย

รากศัพท์

การหลอมคำ ของ กติกา +‎ กู

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		กะ-ติ-กู
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	gà-dtì-guu
	ราชบัณฑิตยสภา	ka-ti-ku
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/ka˨˩.ti˨˩.kuː˧/(สัมผัส)

คำนาม

กติกู

1. (ภาษาปาก, สแลง, หยาบคาย) กฎเกณฑ์ที่ตั้งขึ้นเองตามใจชอบ (ใช้คู่กับ กติกา)

   กติกูมา กติกาหาย

   ถ้าคนส่วนใหญ่ไม่เคารพกติกา มุ่งแต่จะทำตามกติกู บ้านเมืองก็ไม่สงบ

อ้างอิง

• ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 2 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ : ยูเนียนอุลตร้าไวโอเร็ต, 2552. หน้า 1.