ครัว
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ยืมมาจากเขมรเก่า គ្រូ (คฺรู), គ្រូវ (คฺรูว), គ្រួ (คฺรัว); ร่วมเชื้อสายกับอีสาน คัว, ลาว ຄົວ (ค็ว), คำเมือง ᨣᩕ᩠ᩅᩫ (ครว็), เขิน ᨤ᩠ᩅᩫ (ฅว็), ไทลื้อ ᦷᦆ (โฅ), ไทดำ ꪋꪺ (จฺัว), ไทใหญ่ ၶူဝ်း (ขู๊ว), ไทใต้คง ᥑᥨᥝᥰ (โฃ๊ว), อาหม 𑜁𑜥 (ขู), เขมร គ្រួ (คฺรัว)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | คฺรัว | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | kruua |
| ราชบัณฑิตยสภา | khrua | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kʰrua̯˧/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]ครัว
- โรง เรือน หรือห้องสำหรับทำกับข้าวของกิน
- คำพ้องความs: ดูที่ อรรถาภิธาน:ครัว
- เรียกผู้ที่กินอยู่ร่วมครอบครัวเดียวกัน ว่า ครัว หรือ ครัวเรือน
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]- (เชียงใหม่) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /xua˧˧/
คำนาม
[แก้ไข]ครัว
- รูปแบบอื่นของ ᨣᩕ᩠ᩅᩫ (ครว็)
ภาษาญัฮกุร
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]- สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /kʰrua/
คำนาม
[แก้ไข]ครัว
หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากภาษาเขมรเก่า
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาเขมรเก่า
- สัมผัส:ภาษาไทย/ua̯
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- รายการที่มีกล่องคำแปล
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาคำเมือง
- คำนามภาษาคำเมือง
- คำนามภาษาคำเมืองในอักษรไทย
- ศัพท์ภาษาญัฮกุรที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาญัฮกุร
- คำนามภาษาญัฮกุร