ฆ่า
ภาษาไทย
[แก้ไข]รูปแบบอื่น
[แก้ไข]- (เลิกใช้) ข้า
รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *qaːꟲ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຂ້າ (ข้า), ภาษาไทลื้อ ᦃᦱᧉ (ฃ้า), ภาษาไทดำ ꪄ꫁ꪱ (ฃ้า), ภาษาไทขาว ꪄꪱꫂ, ภาษาไทใหญ่ ၶႃႈ (ข้า), ภาษาไทใต้คง ᥑᥣᥲ (ฃ้า), ภาษาอาหม 𑜁𑜠 (ขะ, “ตัด; ฆ่า”), ภาษาจ้วง gaj, ภาษาจ้วงแบบหนง kaj; การสะกดคำถูกปนเปื้อนมาจาก ฆาต ซึ่งเป็นคำยืมจากภาษาบาลี
การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | ค่า | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | kâa |
ราชบัณฑิตยสภา | kha | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kʰaː˥˩/(สัมผัส) | |
คำพ้องเสียง | ข้า ค่า |
คำกริยา
[แก้ไข]ฆ่า (คำอาการนาม การฆ่า)
- ทำให้ตาย
- ฆ่าคน
- ฆ่าสัตว์
- ทำให้หมดไป, ทำให้สิ้นไป
- ฆ่าเวลา
- ฆ่ากลิ่น
- ฆ่าข้อความ
- (ภาษาปาก) ทำให้อับอาย, ทำให้เสียหน้า
- เอากูมาฆ่าชัด ๆ
คำพ้องความ
[แก้ไข]- ดูที่ อรรถาภิธาน:ฆ่า
คำประสม
[แก้ไข]คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- สัมผัส:ภาษาไทย/aː
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีคำพ้องเสียง
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำกริยาภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่สะกดด้วย ฆ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- ศัพท์ภาษาไทยที่เป็นภาษาปาก
- หน้าที่มีลิงก์แดงภาษาดัตช์/t+
- อังกฤษ translations
- th:ความตาย