ประคอง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ปฺระ-คอง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbprà-kɔɔng
ราชบัณฑิตยสภาpra-khong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pra˨˩.kʰɔːŋ˧/()

คำกริยา[แก้ไข]

ประคอง (คำอาการนาม การประคอง)

  1. พยุงให้ทรงตัวอยู่, ช่วยพยุงไม่ให้เซไม่ให้ล้มเป็นต้น, ระมัดระวังไม่ให้หกหรือพลั้งพลาด, โอบรัดเบา
    ประคองตัวเอง
    ประคองคนเจ็บให้ลุก
    ประคองคนแก่เดิน
    ประคองชามแกงให้ดี
    หนุ่มสาวเดินประคองกันไป
  2. โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น
    ประคองสถานการณ์บ้านเมืองไว้ให้ดี