ฟาย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ฟาย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงfaai
ราชบัณฑิตยสภาfai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/faːj˧/()

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ฟาย

  1. (โบราณ) เอาอุ้งมือตัก

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

แผลงมาจาก ควาย

คำนาม[แก้ไข]

ฟาย

  1. (ภาษาปาก) ควาย (ใช้เป็นคำด่า)

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ฟาย

  1. (ภาษาปาก) โง่

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

จากภาษาอังกฤษ phi, จากภาษาละตินยุคปลาย phi, จากภาษากรีกโบราณ φεῖ

คำนาม[แก้ไข]

ฟาย

  1. อักษรกรีก Φ/φ, ฟี หรือ ไฟ ก็เรียก

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ฟาย (คำอาการนาม ก๋ารฟาย หรือ ก๋านฟาย)

  1. พาย (เรือ)