พาย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์พาย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpaai
ราชบัณฑิตยสภาphai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰaːj˧/
คำพ้องเสียงภาย

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ພາຍ (พาย̃)

คำนาม[แก้ไข]

พาย

  1. เครื่องมือสำหรับพุ้ยน้ำให้เรือเคลื่อนไป ทำด้วยไม้ มีด้ามกลมยาวประมาณ 2 ศอกสำหรับจับ ส่วนที่ใช้พุ้ยน้ำมีลักษณะแบน เรียกว่า ใบพาย, ถ้าลอกลวดเป็นคิ้วตลอดกลางใบพาย เรียกว่า พายคิ้ว, ถ้าด้ามสั้น ใบป้อม เพื่อให้จับได้ถนัด เรียกว่า พายทุย
  2. เรียกไม้แบน ๆ ที่มีรูปคล้ายพาย
    พายกวนขนม

คำกริยา[แก้ไข]

พาย (คำอาการนาม การพาย)

  1. ใช้ใบพายวักหรือดันน้ำไปทางท้ายเรือเพื่อให้เรือเคลื่อนไป
คำพ้องความหมาย[แก้ไข]
  • (คำนามหรือคำกริยา): แจว

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษาอังกฤษ pie

คำนาม[แก้ไข]

พาย

  1. ขนมอบชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งพับทบเป็นชั้นใส่ไส้แยมหรือชีสเป็นต้น อบให้ภายนอกสุกเหลืองเกรียมแต่ภายในนุ่ม

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

จากภาษาอังกฤษ pi

คำนาม[แก้ไข]

พาย

  1. อักษรกรีก Π/π
คำพ้องความหมาย[แก้ไข]