พาย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ พาย
สัทอักษรสากล /pʰaːj˧/
คำพ้องเสียง ภาย

รากศัพท์ 1[แก้]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ພາຍ(พาย̃)

คำนาม[แก้]

พาย

  1. เครื่องมือสำหรับพุ้ยน้ำให้เรือเคลื่อนไป ทำด้วยไม้ มีด้ามกลมยาวประมาณ 2 ศอกสำหรับจับ ส่วนที่ใช้พุ้ยน้ำมีลักษณะแบน เรียกว่า ใบพาย, ถ้าลอกลวดเป็นคิ้วตลอดกลางใบพาย เรียกว่า พายคิ้ว, ถ้าด้ามสั้น ใบป้อม เพื่อให้จับได้ถนัด เรียกว่า พายทุย
  2. เรียกไม้แบน ๆ ที่มีรูปคล้ายพาย
    พายกวนขนม

คำกริยา[แก้]

พาย (คำอาการนาม การพาย)

  1. ใช้ใบพายวักหรือดันน้ำไปทางท้ายเรือเพื่อให้เรือเคลื่อนไป
คำพ้องความหมาย[แก้]
  • (คำนามหรือคำกริยา): แจว

รากศัพท์ 2[แก้]

ยืมจากภาษาอังกฤษ pie

คำนาม[แก้]

พาย

  1. ขนมอบชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งพับทบเป็นชั้นใส่ไส้แยมหรือชีสเป็นต้น อบให้ภายนอกสุกเหลืองเกรียมแต่ภายในนุ่ม

รากศัพท์ 3[แก้]

ยืมจากภาษาอังกฤษ pi

คำนาม[แก้]

พาย

  1. อักษรกรีก Π/π
คำพ้องความหมาย[แก้]