ภูมิ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต भूमि (ภูมิ) หรือภาษาบาลี ภูมิ

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์พูม[เสียงสมาส]
พู-มิ-
[เสียงสมาส]
พูม-มิ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpuumpuu-mí-puum-mí-
ราชบัณฑิตยสภาphumphu-mi-phum-mi-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰuːm˧//pʰuː˧.mi˦˥.//pʰuːm˧.mi˦˥./

คำนาม[แก้ไข]

ภูมิ

  1. แผ่นดิน, ที่ดิน

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์พูม
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpuum
ราชบัณฑิตยสภาphum
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰuːm˧/

คำนาม[แก้ไข]

ภูมิ

  1. พื้น, ชั้น
  2. พื้นเพ
  3. ความรู้
    อวดภูมิ
    อมภูมิ

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์พูม
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpuum
ราชบัณฑิตยสภาphum
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰuːm˧/

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ภูมิ

  1. สง่า, โอ่โถง

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

ภูมิ

  1. องอาจ, ผึ่งผาย
    วางภูมิ