ข้ามไปเนื้อหา

ว่าแต่เขาอิเหนาเป็นเอง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

ว่า + แต่ + เขา + อิเหนา + เป็น + เอง

มีที่มาจากวรรณคดีเรื่อง อิเหนา ซึ่งตัวละครชื่ออิเหนาประณามตัวละครอื่น ๆ ที่ไปหลงรักนางบุษบา แต่สุดท้ายแล้วตนเองก็หลงรักนางเช่นกัน[1]

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์ว่า-แต่-เขา-อิ-เหฺนา-เป็น-เอง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงwâa-dtɛ̀ɛ-kǎo-ì-nǎo-bpen-eeng
ราชบัณฑิตยสภาwa-tae-khao-i-nao-pen-eng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/waː˥˩.tɛː˨˩.kʰaw˩˩˦.ʔi˨˩.naw˩˩˦.pen˧.ʔeːŋ˧/(สัมผัส)

คำกริยา

[แก้ไข]

ว่าแต่เขาอิเหนาเป็นเอง

  1. (สำนวน) ตำหนิผู้อื่นเรื่องใดแล้วตนก็กลับทำในเรื่องนั้นเสียเอง

อ้างอิง

[แก้ไข]
  1. ศักดิ์ศรี แย้มนัดดา (2544), สำนวนไทยที่มาจากวรรณคดี (in ไทย), 2nd edition, กรุงเทพฯ: คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, →ISBN, pages 120–122