ใบ้

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɓɤɰᶜ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ໃບ້ (ใบ้)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ไบ้
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbâi
ราชบัณฑิตยสภาbai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/baj˥˩/

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ใบ้

  1. พิการแต่กำเนิด ไม่สามารถพูดเป็นถ้อยคำที่คนทั่ว ๆ ไปเข้าใจ
  2. โดยปริยายหมายความว่า นิ่งไม่พูด
    นั่งเป็นใบ้

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ใบ้ (คำอาการนาม การใบ้)

  1. แสดงกิริยาท่าทางแทนถ้อยคำ
    ภาษาใบ้
  2. แนะด้วยอุบาย
    บอกใบ้
  3. บอกเลศนัย
    ใบ้หวย

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]

ภาษาอีสาน[แก้ไข]

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ใบ้ (อาการนาม ความใบ้)

  1. โง่, เซ่อ