ပန်

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาพม่า[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ပန် (ปน์)

  1. ขอ, ร้องขอ
  2. สวม (ที่หัวหรือหู)

ภาษามอญ[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษามอญ-เขมรดั้งเดิม *punʔ, *puən; ร่วมเชื้อสายกับภาษาเขมร បួន (บัวน), ภาษาเวียดนาม bốn (โบ๊น)

เลข[แก้ไข]

ပန် (ปน์)

  1. สี่

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ပန် (ปน์)

  1. ยิง