ปัน

ดูเพิ่ม: ปน, ปั่น, ปั้น, ปิ่น, ปีน, ปืน, ปื๊น, ปุ๊น, ปุ๋น, ปูน, และ ป่น

ภาษาไทย

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *panᴬ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ປັນ (ปัน), คำเมือง ᨸᩢ᩠ᨶ (ปั‍น), ไทลื้อ ᦔᧃ (ปัน), ไทดำ ꪜꪽ (ปัน), ไทใหญ่ ပၼ် (ปัน), พ่าเก ပ︀ꩫ︀် (ปน์), อาหม 𑜆𑜃𑜫 (ปน์), จ้วง baen; เทียบจีนยุคกลาง 分 (MC pjun|bjunH, “แบ่ง; แจกจ่าย”), 頒 (MC bjun|paen, “มอบ; ให้”), 朌 (MC bjun|paen, “แจกจ่าย”)

การแบ่งพยางค์		ปัน p ạ n
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	bpan
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	pan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/pan˧/^{(สัมผัส)}

ปัน (คำอาการนาม การปัน)

ปัน

ปัน