ข้ามไปเนื้อหา

ᦆᦱᧃᧉ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทลื้อ[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ɡraːnꟲ², จากภาษาจีนเก่า (OC *raːnʔ)[1]; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย คร้าน, ภาษาลาว ຄ້ານ (ค้าน), ภาษาอีสาน คร้าน, ภาษาคำเมือง ᨣᩕ᩶ᩣ᩠ᨶ (คร้าน), ภาษาเขิน ᨤ᩶ᩣ᩠ᨶ (ฅ้าน), ภาษาไทใหญ่ ၶၢၼ်ႉ (ข๎าน), ภาษาไทดำ ꪋ꫁ꪱꪙ (จ้̱าน), ภาษาไทใต้คง ᥑᥣᥢᥳ (ฃ๎าน)

การออกเสียง[แก้ไข]

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ᦆᦱᧃᧉ (ฅ้าน) (อักษรไทธรรม ᨤ᩶ᩣ᩠ᨶ, คำอาการนาม ᦩᦱᧄᦆᦱᧃᧉ)

  1. เกียจคร้าน
    ᦅᦳᧃ ᦙᧅ ᦊᦴᧈ ᦡᦻ ᦔᦲᧃ ᦅᦳᧃ ᦆᦱᧃᧉ
    คุน มัก หฺยู่ ดาย ปีน คุน ฅ้าน
    คนชอบอยู่เฉย เป็นคนเกียจคร้าน

อ้างอิง[แก้ไข]

  1. Pittayaporn, Pittayawat (2014), chapter Layers of Chinese Loanwords in Proto-Southwestern Tai as Evidence for the Dating of the Spread of Southwestern Tai, in MANUSYA: Journal of Humanities, volume 20 (special issue), Bangkok: Chulalongkorn University, ISSN 0859-9920, pages 47–68.