จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี



จากภาษาเดนมาร์กเก่า wæræ, waræ, จากภาษานอร์สเก่า vera, vesa, จากภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิม *wesaną (to be), จากภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *h₂wes- (to dwell, live, reside). The present tense is derived from a different root: ภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิม *izum, *izud, from ภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *h₁es- (to be), which is also the origin of ภาษาอังกฤษ is, are and ภาษาเยอรมัน ist. In Scandinavian, the singular has taken over the stem of the plural (with -z- > -r-).




være (imperative vær, infinitive at være, present tense, past tense var, perfect tense har været)

  1. (copulative) เป็น, คือ(expresses identity between the subject and a predicative)
    Kierkegaard er en berømt filosof
    Kierkegaard is a famous philosopher
  2. (อกรรม หรือ impersonal) อยู่, มี (with an adverbial phrase and/or , the dummy subject der)
    på kontoret var (der) 15 ansatte
    there were 15 employees in the office
  3. (อกรรม) เป็นคนทำ (in cleft sentences emphasizing a noun phrase, with the dummy subject det and a relative clause)
    Det er Anders der har spist kagen
    It's Anders that ate the
  4. โดน, ถูก (กรรมวาจก) (passive perfect tense with the past participle)
    huset er bygget af træ
    the house is built from wood
  5. (คำกริยานุเคราะห์) ทำแล้ว (active perfect tense with the past participle of certain intransitive verbs)
    pigen er løbet væk
    the girl has run away
    คำพ้องความ: have (used with most words)


Derived terms[แก้ไข]