กรอ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์กฺรอ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgrɔɔ
ราชบัณฑิตยสภาkro
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/krɔː˧/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

กรอ (คำอาการนาม การกรอ)

  1. ม้วนด้ายเข้าหลอดด้วยไนหรือเครื่องจักร, กิริยาอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น
    กรอด้าย
    กรอเทป
  2. ควง
    กรเกาะขอกรอธาร เงือดง้าง
    (ลิลิตพยุหยาตรา)
  3. แต่งให้เรียบ
    กรอฟัน
    กรอไม้

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

กรอ (คำอาการนาม การกรอ)

  1. แสดงกิริยาเลียบเคียงกันในเชิงชู้สาว มักเป็นอาการที่ผู้ชายหนุ่มแต่งตัวแล้วชวนเพื่อนกันเที่ยวเกี้ยวผู้หญิง, บางทีก็ใช้ว่า กรอผู้หญิง
    นักเลงหนุ่มหนุ่มนั้น เที่ยวกรอ
    (พิธีทวาทศมาส)

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

กรอ

  1. อาการที่ติดพันกันในเชิงชู้สาว
    หนุ่มคนนี้มีผู้หญิงติดกรอทีเดียว

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

จากภาษาเขมร ក្រ (กฺร, ยาก, ลำบาก)

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

กรอ

  1. ยากจน, เข็ญใจ, ฝืดเคือง, ในคำว่า เบียดกรอ