ควง
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | ควง | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | kuuang |
ราชบัณฑิตยสภา | khuang | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kʰua̯ŋ˧/(สัมผัส) |
คำกริยา
[แก้ไข]ควง (คำอาการนาม การควง)
- แกว่งหรือทำให้หมุนไปโดยรอบ
- ควงกระบอง
- ควงดาบ
- ควงจาน
- เดินเข้าคู่คลอเคลียกันไป
- รวมหรือโยงเข้าในกลุ่มเดียวกัน
- เครื่องหมายปีกกาใช้ควงคำหรือข้อความซึ่งอยู่คนละบรรทัดเข้าด้วยกัน
- โดยปริยายหมายถึงคบหาสนิทสนมในเชิงคู่รัก
- คู่นี้ควงกันมาหลายปีแล้ว
- เข้าคู่ไปด้วยกัน
- ควงกันไปเที่ยว
คำนาม
[แก้ไข]ควง