จำนอง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาเขมร ចំណង (จํณง), แผลงมาจาก จอง

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์จำ-นอง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงjam-nɔɔng
ราชบัณฑิตยสภาcham-nong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕam˧.nɔːŋ˧/

คำนาม[แก้ไข]

จำนอง

  1. (กฎหมาย) ชื่อสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่ง เรียกว่า ผู้จำนอง เอาทรัพย์สินตราไว้แก่บุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่า ผู้รับจำนอง เพื่อเป็นประกันการชำระหนี้ โดยไม่ส่งมอบทรัพย์สินนั้นให้แก่ผู้รับจำนอง

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

จำนอง (คำอาการนาม การจำนอง)

  1. ผูก, คล้อง, หมายไว้, กำหนด, จำไว้
  2. ประพันธ์, แต่ง, เช่น จึ่งจำนองโคลงอ้าง ถวายแด่บพิตรเจ้าช้าง (ลิลิตพระลอ)
  3. เอาทรัพย์สินตราไว้เป็นประกันสำหรับจำนอง (ดูคำนาม)

ดูเพิ่ม[แก้ไข]